အခန်း (၆) – နတ်သမီး စုန့်ဝမ်ကျွင်း

"အရမ်း… အရမ်း သန်မာတာပဲ!"

"လက်သီးချင်း ယှဉ်ထိုးတာ ဝမ်မုန် ရဲ့ လက်ကို ကျိုးသွားအောင် လုပ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။"

"သေစမ်း ဒီကောင် အရမ်း ကြမ်းတာပဲ!"

"ဒီကလေးရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာပဲ!" ကျန်းဟုန်မောင် ပင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဝေ့ပင်ချင်း နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ထူးဆန်းသော အရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

ဖုန်းကျွင်း ၏ မျက်နှာကတော့ အသည်းလို ညိုမည်းနေပြီ။ သေစမ်း ဝမ်မုန် တကယ် ရှုံးသွားတယ် ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသားကြီးလား။

"ဒင် ဂုဏ်ပြုပါတယ် အသုံးပြုသူ မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ မစ်ရှင် ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်နေပါပြီ…"

"ဒင် ဂုဏ်ပြုပါတယ် အသုံးပြုသူ အတွေ့အကြုံ ၁၀၀ မှတ် နှင့် စနစ်မှတ် ၁၀၀၀ ရရှိပါပြီ။"

ညီမလေးကျိလင်၏ အသံက လီဖန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မစ်ရှင်တွေ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ် ကောင်းတာပဲ။"

လီဖန်း သူ့လက်မောင်းကို ခါလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်း မျက်နှာပြင်ထဲ ဝင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အမည်	အချက်အလက်
အသုံးပြုသူ	လီဖန်း
အဆင့်	C- အဆင့်
အတွေ့အကြုံ	၁၀၀ / ၂၀၀
စနစ်မှတ်	၁၅၀၀
သိမ်းပိုက်မှတ်	၀
စွမ်းရည်	"ရောနှောကိုယ်ခံပညာ"
ဆိုင်းငံ့မစ်ရှင်	နတ်သမီး ဝေ့ပင်ချင်း ကို ကယ်တင်ပါ (၂)

စနစ် ထဲက ထွက်လာပြီးနောက် လီဖန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်မုန် ကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးကာ "ခင်ဗျား အရှုံးပေးတာကို လက်ခံပါတယ်!"

ဝမ်မုန် က သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ဖုန်းကျွင်း ဆီ လျှောက်သွားပြီး "သခင်လေး ဖုန်း တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော်… ရှုံးသွားပြီ။"

"တိုက်ပွဲမှာ အရှုံးအနိုင်က ဖြစ်နေကျပဲ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့။" ဖုန်းကျွင်း သူ့စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ဝမ်မုန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာ သူ လုံးဝ ဒေါသထွက်လို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်ရင် ဝေ့ပင်ချင်း နဲ့ တခြားသူတွေအပေါ် အထင်လွဲစရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ဝမ်မုန် အစပိုင်းမှာ ကြောင်သွားပြီး နောက်တော့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒီလူငယ်က စိတ်ထား ကျယ်ပြန့်ပြီး လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဘယ်လို စီမံရမလဲ ဆိုတဲ့ အနုပညာကို နားလည်တယ်။ ဖုန်း မိသားစုရဲ့ တတိယမျိုးဆက် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ တကယ် ထိုက်တန်တာပဲ!" ကျန်းဟုန်မောင် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး ချီးကျူးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခြား မြို့တော်ဗျူရို အကြီးအကဲများကလည်း ဖုန်းကျွင်း ကို ချီးကျူးကြပြီး ဝေ့ပင်ချင်း ၏ မျက်လုံးထဲမှာတောင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"မင်းမှာ ပင်ချင်း ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိတယ်ဆိုတာ အခု ငါ နောက်ဆုံးတော့ ယုံသွားပြီ။ ဒါက မင်းကို ငါ ရှုံးသွားတဲ့ တစ်သန်း ကျေးဇူးပြုပြီး သိမ်းထားလိုက်ပါ။" ဖုန်းကျွင်း က လီဖန်း ဆီ လျှောက်လာပြီး ချက်လက်မှတ်တစ်စောင် ထုတ်ပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

လီဖန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ချက်လက်မှတ်ကို ယူကာ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ဂျာကင်အိတ်ကပ်ထဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်သည်။

"ပင်ချင်း က ငါ အမြတ်နိုးရဆုံး မိန်းမပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူမရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာ ကာကွယ်ပေးပါ မင်းကို ငါ တောင်းပန်ပါတယ်!" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖုန်းကျွင်း က ဝေ့ပင်ချင်း ကို နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဝေ့ပင်ချင်း က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

"စီအီးအို ဝေ့ ကို ကာကွယ်ဖို့က ကျွန်တော့် တာဝန်ပါ။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ သိပါတယ် ဒါကြောင့် စီအီးအို ဖုန်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။" လီဖန်း ၏ အပြုံးက စနောက်သလို ဖြစ်နေသည်။ အိပ်မက်မက်မနေနဲ့!

"အရမ်းကောင်းတယ်။" ဖုန်းကျွင်း ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူ လှည့်ထွက်ကာ ဝေ့ပင်ချင်း ဆီ လျှောက်သွားပြီး နူးညံ့စွာ ပြောသည်မှာ "ပင်ချင်း ငါ မင်းကို အိမ်ပြန်လိုက်ပို့မယ်။"

"မလိုပါဘူး။" ဝေ့ပင်ချင်း က ခေါင်းကို အေးစက်စွာ ခါလိုက်ပြီး လီဖန်း ကို မျက်လုံးတစ်ချက် ပြကာ နှစ်ယောက်သား ကားထဲ ဝင်ထိုင်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့ ထွက်သွားသည်နှင့် ဖုန်းကျွင်း လည်း ဆက်မနေတော့ပေ။ ကျန်းဟုန်မောင် နှင့် အခြား အကြီးအကဲများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူ၏ Mercedes-Benz G-Wagon ကားဖြင့် မောင်းထွက်သွားသည်။

ရဲစခန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဖုန်းကျွင်း သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်သည်: "ဟယ်လို သူဌေးရှု ကျွန်တော့်ကို လူတစ်ယောက် ရှာပေးပါဦး…"

…

Mercedes-Benz S600 ကားထဲတွင် ဝေ့ပင်ချင်း က တိတ်ဆိတ်နေဆဲ။

လီဖန်း က ရှေ့ခရီးသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရင်း ရှေ့တည့်တည့်ကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေ့ပင်ချင်း ၏ သက်တော်စောင့် ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စကို ဘယ်လို စပြောရမလဲ ဆိုတာကိုသာ တွေးနေသည်။

"မင်း ဘယ်မှာနေလဲ။ ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်။" အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိပြီးနောက် ဝေ့ပင်ချင်း နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောလာသည်။

"ည အရမ်းနက်နေပြီ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာ တက္ကစီ ငှားပြန်လိုက်ပါ့မယ်။" လီဖန်း က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။" ဝေ့ပင်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကားကို လမ်းဘေးသို့ ထိုးရပ်လိုက်သည်။

လီဖန်း: "???"

မဟုတ်… ငါက အလိုက်သင့် စကားပြောလိုက်တာ တကယ် တက္ကစီ ငှားမလို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး!

ငါ့မှာ ဖုန်းလည်းမပါဘူး ပိုက်ဆံလည်း မပါဘူး ဘယ်လို သောက်ကျိုးနည်း တက္ကစီ ငှားရမှာလဲ။ "ငါ လီဖန်း တက္ကစီ လိုတယ်" လို့ အော်ရမှာလား။ မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား။

"ငါ မင်းအတွက် တက္ကစီ ခေါ်ပေးပြီး ကားခပါ ရှင်းပေးလိုက်မယ်။" ဝေ့ပင်ချင်း က လီဖန်း ၏ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမှုကို သတိမထားမိဘဲ ကားခေါ်သည့် အက်ပ်ကို သုံးပြီး တက္ကစီ ခေါ်ရန် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

လီဖန်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် အနည်းဆုံးတော့ သူ ငှားနေတဲ့ အခန်းဆီ ပြေးပြန်သွားစရာ မလိုတော့ဘူး။

"အမ်… စီအီးအို ဝေ့ ခင်ဗျား သက်တော်စောင့် လိုအပ်သေးလား။" အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် လီဖန်း က ထိုမေးခွန်းကို မေးထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ပင်ချင်း က ဆက်ဆံရခက်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း မကြိုးစားဘဲနဲ့ ရလဒ်ကို ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ။

"မလိုဘူး။" ဝေ့ပင်ချင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ငြင်းလိုက်သည်။

လီဖန်း: "…"

မဟုတ်… ဒီမိန်းမက ဒီလောက်တောင် ကျေးဇူးကန်းရသလား။ ငါက သူမရဲ့ အသက်ကယ်သမားလေ!

လီဖန်း က ဝေ့ပင်ချင်း ကို တကယ် အေးစက်တယ်လို့ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အမူအရာက အေးစက်သည် စကားလုံးများက အေးစက်သည် တစ်ချိန်လုံး ပြုံးတောင် မပြုံးဘဲ ထိုသို့သော စိတ်ခံစားမှုမျိုးက သူမထဲမှာ လုံးဝ မရှိသလိုပင်။

လီဖန်း မစ်ရှင် ဘယ်လို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမလဲ စိတ်ညစ်နေချိန်မှာပဲ ဝေ့ပင်ချင်း က ထပ်ပြောသည်မှာ "ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ လက်ထောက်တော့ လုပ်လို့ရတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ လိပ်စာကတ်။ မင်း စဉ်းစားပြီးရင် ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်။"

သူမ၏ လက်ကိုင်အိတ်ထဲမှ ရွှေရောင် လိပ်စာကတ် တစ်ခုကိုယူပြီး လီဖန်းကို ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဝေ့ပင်ချင်းက သူ့ကို ကားပေါ်မှ ဆင်းခိုင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ Mercedes-Benz S600 ကားဖြင့် မောင်းထွက်သွားသည်။

လိပ်ပြာပုံ ကားနောက်မီးများ ညအမှောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လီဖန်းက သွားကြိတ်ကာ "ဟက် ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်နေတာပဲ! အေးစက်ပြီး လှပတဲ့ စီအီးအို ဟုတ်လား။ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းကို ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး 'သိမ်းပိုက်ခြင်း' သီချင်းကို သီဆိုခိုင်းစေရမယ်!"

လီဖန်း မသိလိုက်တာကတော့ ကားမောင်းထွက်သွားပြီးနောက် ဝေ့ပင်ချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာသည်: "ဒါက ကောင်းကင်က ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ သူရဲကောင်းကြီးလား။ ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အရာမျိုးနဲ့ မကြုံရတာတောင် ကြာပြီ…"

နာရီဝက်ကျော်ကြာပြီးနောက် လီဖန်း နောက်ဆုံးတော့ သူ ငှားနေသော အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"သေစမ်း မနက် ၁ နာရီတောင် ထိုးနေပြီ။ ခဏ… မနက်ဖြန် အချိန်ပိုလား။"

လီဖန်း က အချိန်ကြည့်ဖို့ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်တာပဲ ရှိသေးတယ် ဘယ်သူသိမလဲ ည ၁၁ နာရီ ၅၅ မိနစ်မှာ ကုမ္ပဏီ group chat ထဲက သူ့ သူဌေးဆီက မက်ဆေ့ခ်ျ တစ်စောင် တွေ့လိုက်ရတယ် မနက်ဖြန် အချိန်ပို ဆင်းရမယ်တဲ့။

"$@%*! (ဆဲဆိုသံ) မနက်ဖြန်က တနင်္ဂနွေနေ့လေ! ငါက အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ချင်တာကို!"

လီဖန်း ချက်ချင်း ဆဲဆိုလိုက်သည်။

သူက ကြော်ငြာကုမ္ပဏီငယ်လေး တစ်ခုမှာ အရောင်းဝန်ထမ်း အဖြစ် အလုပ်လုပ်သည် တစ်ပတ်လျှင် တစ်ရက် နားရက် ရှိပြီး လစဉ် ဝင်ငွေ ယွမ် ၁ သောင်းကျော် ရကာ မင်ကျူး လို ပထမတန်းစား မြို့ကြီးမှာတော့ ဒါက အဆင်ပြေရုံလောက်ပဲ သတ်မှတ်လို့ ရသည်။

သို့သော် သူ့သူဌေးက အလွန် ကပ်စေးနဲပြီး အကြောင်းပြချက် မျိုးစုံနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ လစာကို မကြာခဏ ဖြတ်တောက်တတ်သည် ပိတ်ရက်တွေမှာ အမြဲ အချိန်ပို ခိုင်းတတ်ပြီး အဓိက က အချိန်ပို လုပ်ခမရတာပဲ!

"ဆောရီး သူဌေး ကျွန်တော် ဗိုက်နာနေလို့။ မနက်ဖြန် ခွင့်တစ်ရက် ယူပါမယ်။" ဒီမက်ဆေ့ခ်ျကို ပို့ပြီးနောက် လီဖန်း သူ့ဖုန်းကို ပိတ်လိုက်သည်။

သူက နတ်သမီး ကယ်တင်ခြင်း စနစ် ကို ရရှိထားတယ် ချက်လက်မှတ် ၁.၅ သန်း လက်ထဲမှာ ရှိတယ် ဝေ့ပင်ချင်းက သူ့ကို Future Group မှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်။ အချိန်ပို? သောက်ကျိုးနည်း အချိန်ပိုလား!

စကားဆက်မပြောတော့ဘူး မနက်ဖြန် ကောင်းကောင်း အနားယူမယ် တနင်္လာနေ့ကျရင် တန်းပြီး အလုပ်ထွက်စာ တင်တော့မယ်!

နောက်နေ့တွင် လီဖန်းက သူ သဘာဝအတိုင်း နိုးထလာသည်အထိ အိပ်စက်လိုက်သည် သူ့သူဌေးဆီက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတွေ မက်ဆေ့ခ်ျတွေ အဆက်မပြတ် ဝင်လာတာကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ အပြင်ထွက်ပြီး ဘဏ်မှာ ချက်လက်မှတ်ကို သူ့ဘဏ်ကတ်ထဲ လွှဲထည့်လိုက်သည် ထို့နောက် လျှောက်လည်နေလိုက်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် လီဖန်း ညစာ စားပြီး စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာချိန်တွင် ညီမလေးကျိလင်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဒင် အသုံးပြုသူ မစ်ရှင်အသစ် ရောက်ရှိနေပါတယ်။ ချက်ချင်း ကြည့်ရှုလိုပါသလား။"

လီဖန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်: "ကြည့်မယ်။"

"မစ်ရှင်: နတ်သမီး စုန့်ဝမ်ကျွင်းကို ကယ်တင်ပါ (၁)"

"မစ်ရှင် ရည်မှန်းချက်: ဒီည ည ၈ နာရီတွင် နတ်သမီး စုန့်ဝမ်ကျွင်းသည် 'လရောင်ကလပ်' တွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။ သူမကို အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ။"

"မစ်ရှင် ဆုလာဘ်: အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၀၀၊ စနစ်မှတ် ၁၅၀၀။"

"မှတ်ချက်: ဤမစ်ရှင်သည် အန္တရာယ် အတိုင်းအတာတစ်ခု ပါရှိသောကြောင့် စနစ် တီထွင်သူ သတ်မှတ်ထားသော လူသားချင်း စာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ မူဝါဒများအရ စနစ်က အသုံးပြုသူကို အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်သည့် 'အခြေခံ ကိုယ်ပျောက် ပညာ' ကို ယာယီ ဆုအဖြစ် ချီးမြှင့်ထားပြီး မစ်ရှင် ပြီးဆုံးပါက ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းပါမည်။"

"ကိုယ်ပျောက် ပညာ?!"

လီဖန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး သူ အလျင်အမြန် စနစ်ကျောပိုးအိတ် ထဲသို့ ဝင်ရောက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ တကယ်ပဲ ပထမဆုံး အကွက်ထဲမှာ စွမ်းရည် စာအုပ်တစ်အုပ် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အခြေခံ ကိုယ်ပျောက် ပညာ: ဤပညာရပ်ကို သင်ယူပြီးနောက် အချိန်မရွေး ကိုယ်ပျောက် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အသံနှင့် အငွေ့အသက် အားလုံးကို ဖုံးကွယ်နိုင်မည်။ အသုံးပြုနိုင်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် မရှိသော်လည်း တစ်နေ့တာအတွင်း စုစုပေါင်း အသုံးပြုချိန်သည် ၁ နာရီ ထက် မကျော်လွန်ရ။"

"ချက်ချင်း အသုံးပြုမလား?"

လီဖန်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အလင်းဖြူတစ်ချက် လက်သွားပြီး "အခြေခံ ကိုယ်ပျောက် ပညာ" နှင့် သက်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု လီဖန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတွေ ရှုပ်ယှက်ခတ် မနေဘူးဆိုရင် လီဖန်း တစ်ယောက် ကိုယ်ပျောက် ပညာရဲ့ စွမ်းပကားကို အဲ့ဒီနေရာမှာတင် သေချာပေါက် စမ်းသပ်ကြည့်မိမှာပဲ။

လီဖန်း အချိန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ ခုနစ်နာရီ ဆယ့်ငါးမိနစ်တောင် ရှိနေပြီ။ သူ မနှောင့်နှေးရဲတော့ဘဲ 'လရောင်ကလပ်' သို့ တက္ကစီ အမြန် ငှားလိုက်တော့သည်။