အခန်း (၁၇): စိတ်ဓာတ် ပေါက်ကွဲခြင်း

ချန်တာကျွမ်း ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း အသည်းလို ညိုမည်းသွားသည်။ “WQNMLGBD (ဆဲဆိုသံ) မင်း တမင်တကာ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်လား။”

“မနှစ်က ဒီအချိန်လောက်ပဲလေ။ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦး” ချန်တာကျွမ်း က သူ့နဖူးက ချွေးတွေကို သုတ်ရင်း စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားကာ ပြောလိုက်သည်။

“မနှစ်က ဒီအချိန်လောက်… အိုး ကျွန်မ မှတ်မိပြီ။ ရှင် ကျွန်မကို ယွမ် သန်းနှစ်သန်းကျော်တန် နာရီတစ်လုံး ဝယ်ပေးခဲ့တယ်လေ။”

“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနာရီကို ကျွန်မ ငြီးငွေ့နေပြီ ဒါကြောင့် ကျွန်မကို နောက်တစ်လုံး ဝယ်ပေးပါလား နော်။ ကျေးဇူးပြုပြီး~” ထိုသို့ပြောရင်း ဝမ်လင် က သူမ၏ 36D ရင်သားများကို ချန်တာကျွမ်း ၏ လက်မောင်းနှင့် ပွတ်တိုက်လိုက်သည်။

ချန်တာကျွမ်း ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည် သူက စုထုန် နဲ့ လီဖန်း ရှေ့မှာ ကြွားဝါချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ချန်တာကျွမ်း က သူမကို သန်းနှစ်သန်းတန် နာရီ ဘယ်တုန်းကမှ ဝယ်မပေးခဲ့ဘူး။ ဝယ်ပေးခဲ့တယ် ဆိုရင်တောင် စုထုန် ရှေ့မှာ ဝယ်ပေးတာမှ မဟုတ်တာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ဒီနေ့ မျက်နှာပန်း လှအောင် လုပ်ရမည်။

ချန်တာကျွမ်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဒီမိန်းမက သူ့ ‘အောက်ပိုင်း’ က စိန်တွေနဲ့ စီခြယ်ထားတယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် တန်လဲဆိုတာ ပြန်ကြည့်သင့်တယ်။ ယွမ် ၁.၆၈ သန်းနဲ့ ကောင်မလေး ငယ်ငယ်လေးတွေ ဘယ်လောက်များများ ပံ့ပိုးပေးလို့ ရလဲ။ ဝမ်လင် က ဒါကို နားမလည်ဘူးလား။

“ဝယ်….. ဝယ်…. ဝယ် သောက်ကျိုးနည်း ဝယ်ရမှာလား။ ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း မင်းအပေါ် ငါ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် သုံးခဲ့ပြီးပြီလဲ။ မင်းက ဘယ်လိုတောင် မကျေနပ်နိုင်သေးတာလဲ။ ငါ့အိမ်မှာ ပိုက်ဆံ ပုံနှိပ်စက် ရှိတယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ မင်းနဲ့ လမ်းခွဲပြီ!” ချန်တာကျွမ်း မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

“ချန်တာကျွမ်း ရှင် ကျွန်မကို ပစ်သွားရဲတယ် ဟုတ်လား။ ရှင်နဲ့ တွေ့မယ်။” ဝမ်လင် က ရူးသွပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ချန်တာကျွမ်း နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး ခွေးရူးတစ်ကောင်လို သူနှင့် စတင် ရန်ဖြစ်ပါတော့သည်။

လီဖန်း ၏ ပြင်းထန်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် ဝမ်လင် နှင့် ချန်တာကျွမ်း တို့၏ စိတ်အခြေအနေများ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

လီဖန်း စုထုန် နှင့် Vacheron Constantin ဆိုင်မှ အရောင်းဝန်ထမ်းမလေး တို့အားလုံး ကြောင်အသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ဈေးဝယ်စင်တာရှိ အခြား ဈေးဝယ်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ဈေးဝယ်သူ အများအပြား ရပ်တန့်ကာ ထိုနှစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုး တီးတိုး ပြောဆိုနေကြပြီး တော်တော်များများက ဖုန်းများ ထုတ်ကာ ရိုက်ကူးနေကြသည်။

ဝမ်လင် နှင့် ချန်တာကျွမ်း တို့ ဈေးဝယ်စင်တာထဲတွင် ရန်ဖြစ်နေကြသည့် မြင်ကွင်းသည် မကြာမီ အင်တာနက်ပေါ်သို့ တင်ခံရပြီး သူတို့ကို “အင်တာနက် ကျော်ကြားသူ” များ ဖြစ်သွားစေဖွယ် ရှိသည်။

“ဒင် ဂုဏ်ပြုပါတယ် အသုံးပြုသူ။ မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ မစ်ရှင် ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်နေပါပြီ…”

“ဒင် ဂုဏ်ပြုပါတယ် အသုံးပြုသူ။ အတွေ့အကြုံ ၅၀ မှတ် နှင့် စနစ်မှတ် ၁၀၀၀ ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိပါပြီ။”

အမည်	အချက်အလက်
အသုံးပြုသူ	လီဖန်း
အဆင့်	C-အဆင့်
အတွေ့အကြုံ	၃၀၀ / ၅၀၀
စနစ်မှတ်	၃၁၀၀
သိမ်းပိုက်ခြင်း ပွိုင့်	၀
စွမ်းရည်	“ရောနှောကိုယ်ခံပညာ”
ဆိုင်းငံ့မစ်ရှင်	နတ်သမီး ဝေ့ပင်ချင်း ကို ကယ်တင်ပါ (၂)

“မစ်ရှင်တစ်ခု ပြီးသွားတာတောင် ငါ စနစ်မှတ် ၁၀၀၀ အရှုံးပေါ်နေတုန်းပဲ။ သောက်ကျိုးနည်း…”

လီဖန်း က မကျေမနပ်ဖြင့် စနစ် ထဲမှ ထွက်လာပြီး စုထုန် ကို ကြည့်ကာ “စုထုန် မင်း ဝယ်ချင်တာ တခြား ဘာရှိသေးလဲ။”

“မ… မရှိတော့ပါဘူး” စုထုန် က လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး နာရီကို ချွတ်ကာ “ရှင် ဒီနာရီကို မြန်မြန် ပြန်သွားပေးလိုက်တော့။”

ဝမ်လင် နဲ့ ချန်တာကျွမ်း တို့ ထွက်သွားပြီ ဖြစ်လို့ သူမနဲ့ လီဖန်း ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီနာရီကတော့ သဘာဝအတိုင်း ပြန်ပေးရမှာပေါ့။

သူတို့ဘေးက အရောင်းဝန်ထမ်းမလေး ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ သူမရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက မလျော့သေးဘူး အခု သူတို့က ပစ္စည်း ပြန်ပေးချင်နေပြီလား။

“ကျွန်တော် ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဝယ်လိုက်ရင် အရည်အသွေး ပြဿနာ မရှိရင် ယေဘုယျအားဖြင့် ပြန်မပေးဘူး။ သိမ်းထားလိုက်ပါ” လီဖန်း က လက်ကာပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ “နောက်နေတာလား။ ဒါက မစ်ရှင်အတွက်လေ။ ငါသာ ပြန်ပေးလိုက်ရင် စနစ်က ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှာလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”

ဒီစကားကို ကြားတော့ အရောင်းဝန်ထမ်းမလေး ချက်ချင်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး စုထုန် ကို မနာလိုတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်မိန်းမက ကိုယ့်ယောကျ်ားကို ချောမော ချမ်းသာပြီး အလိုလိုက်တာမျိုး မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ။

စုထုန် က အရောင်းဝန်ထမ်းမလေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဒါက စကားပြောရမယ့် နေရာ မဟုတ်မှန်း သိတာကြောင့် လှည့်ထွက်ပြီး အထူးဆိုင်ခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့သည်။

“လီဖန်း ကျွန်မ အိတ်ရော နာရီရော နှစ်ခုလုံး လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါတွေက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်။ ရှင် မြန်မြန် ပြန်သွားပေးလိုက်ပါ။” လူသိပ်မများတဲ့ နေရာကို ရောက်ပြီးနောက် စုထုန် က ပြောလိုက်သည်။ သူမမှာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းတွေ ရှိသည်။ သူမသာ ဒီပစ္စည်းတွေကို လက်ခံလိုက်ရင် ဝမ်လင် လို ပိုက်ဆံမက်တဲ့ မိန်းမ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

စုထုန် ၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်တော့ လီဖန်း ခဏတာ အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါတွေသာ သာမန် လက်ဆောင်တွေ ဆိုရင် သူ စုထုန် ကို ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာလို့ရနိုင်ပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေက တကယ်ပဲ အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်။ သူသာ စုထုန် ကို အတင်း ပေးနေရင် စုထုန် က တစ်ခုခု အထင်လွဲသွားမလား။

ဒါပေမဲ့ စုထုန် သာ လက်မခံရင် စနစ် က သူမကို လက်ခံခိုင်းတဲ့ နောက်ထပ် မစ်ရှင်တစ်ခု ထုတ်ပေးမှာကို သူ စိုးရိမ်နေတယ် အဲ့ဒါဆို တကယ် ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်သွားမှာ။

လီဖန်း ခဏ စောင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ညီမလေးကျိလင်၏ အသံ ထွက်မလာတာ သေချာသွားမှ နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

“ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော်ပဲ ပြန်ယူထားလိုက်တော့မယ်။” လီဖန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နာရီကို ယူကာ သူ့အိတ်ကပ်ထဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်သည်။

“ရှင် ပြန်မပေးတော့ဘူးလား။” စုထုန် လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ပြန်ပေးမယ်… ကျွန်တော် ပြန်မပေးဘူး ဒီဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေးဘူး။ အိမ်မှာ ဒီအတိုင်း ဖုန်တက်ဖို့ ထားထားလိုက်ရုံပဲ။” လီဖန်း ပခုံးတွန့်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

စုထုန် ကြောင်အသွားသည်။ ဒီစကားက နည်းနည်း ရင်းနှီးသလိုပဲ…

“ရှင် ဒီလောက် ချမ်းသာနေတာ ဘာလို့ Future Group မှာ အလုပ် လာလုပ်နေသေးတာလဲ။” ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စုထုန် နောက်ဆုံးတော့ မနေနိုင်ဘဲ ဒီမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

လီဖန်း မျက်တောင် ပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး စုထုန် ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေကာ အကြာကြီး ပြန်မဖြေခဲ့ဘူး။

“ဘာလို့ ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ…” စုထုန် ၏ မျက်နှာ အစိုက်ကြည့်ခံရလို့ နီရဲလာပြီး ခေါင်းကို အမြန် ငုံ့လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက လှလို့လေ” လီဖန်း ပြောချလိုက်သည်။

ဒါက လီဖန်း က စုထုန် ကို တမင်တကာ စနောက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ စုထုန် ၏ အလှတရားက ဝေ့ပင်ချင်း သို့မဟုတ် စုန့်ဝမ်ကျွင်း တို့လောက် အပြစ်ကင်းစင်လောက်အောင် မလှပေမဲ့ သူမမှာ ကျန်နှစ်ယောက်မှာ မရှိတဲ့ အားသာချက်တစ်ခု ရှိတယ် သူမက ကြောက်စရာ မကောင်းဘူး။

ဝေ့ပင်ချင်း က အဝေးကနေ လေးစားအားကျရပြီး မထိတွေ့နိုင်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးတယ် လောကီအညစ်အကြေး ကင်းစင်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ။

စုန့်ဝမ်ကျွင်း ကတော့… သူမက ဆွဲဆောင်မှုတွေ ထုတ်လွှတ်နေပြီး အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်သလို ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေပေမဲ့ အဲ့ဒီလို တွေးမိတဲ့ ဘယ်သူမဆို သူမရဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရပြီး အရိုးတောင် ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် စုထုန် က အိမ်နီးချင်း ကောင်မလေးတစ်ယောက်လို လူတွေကို သဘာဝအတိုင်း သူမအပေါ် ကောင်းတဲ့ ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ဒါ့အပြင်… စုထုန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်။

သူမရဲ့ အဖြူရောင် ရှပ်အင်္ကျီအောက်မှာ အသားအရေက ဖြူစင် နူးညံ့ပြီး ဂုဏ်ယူဖွယ် 36D ရင်သားတွေ ရှိတယ်။ ကြယ်သီးတွေ ပြုတ်ထွက်သွားလောက်အောင် မကြီးမားပေမဲ့ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ကိုင်ဖို့ ခက်ခဲပုံ ပေါက်နေသည်။

သူမ၏ ချပ်ရပ်သော ဝမ်းဗိုက် မက်မွန်သီးလို နူးညံ့သော တင်ပါးများ ပြီးတော့ အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်များ ဝတ်ဆင်ထားသော ခြေတံရှည်များ—သူမလို မိန်းမမျိုးနဲ့ တွဲရတာက တကယ်ကို ပျော်စရာ ကောင်းမှာ သေချာတယ်။

“ကျွန်မ လှမှန်း ကျွန်မ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မေးခွန်းကို ဖြေပါ။” စုထုန် ၏ မျက်နှာ ပိုမို နီရဲလာပြီး နှလုံးသားက ရှင်းပြလို့မရအောင် မြန်ဆန်စွာ ခုန်လာတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ သူမ တွေးမိတယ် “ဘုရားရေ ငါတို့ သိတာ နေ့တစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတာ ဘာလို့ ငါ့နှလုံးသားက ဒီလောက် ခုန်နေရတာလဲ။”

“ငါ ဘာလို့ အလုပ်လုပ်ရလဲ ဆိုတော့… မင်းကို ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ပြောပြရမလား။” လီဖန်း က တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

စုထုန် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ဘာလို့ ပုံပြင် ပြောပြမယ်လို့ ပြောပြန်တာလဲ။ သူ့အတွေးတွေက ဒီလောက် ခုန်ပေါက်နေဖို့ လိုလို့လား။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုက တကယ်ပဲ မြင့်တက်လာတာကြောင့် သူမ ချက်ချင်း နားထောင်မယ့် အမူအရာ လုပ်လိုက်သည်။

လီဖန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောတယ် “ငါ့မှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ် သူက ရှန်ကျင်း မှာ တိုက်ခန်း အလုံး သုံးဆယ် ပိုင်တယ် အားလုံး ငှားထားတယ် အိမ်လခကို လစဉ် ကောက်တယ်။ နေ့တိုင်း သူက အိမ်တစ်အိမ်က အိမ်လခ သွားကောက်တယ် အဲ့ဒီ ပိုက်ဆံနဲ့ သူက အကင်တွေ စားပြီး အရက်သောက်တယ် ပြီးတော့ နောက်နေ့ နောက်တစ်အိမ် သွားကောက်တယ်။”

“ငါ သူ့ကို မေးတယ် ‘ဘာလို့ မင်း အိမ်လခ အားလုံးကို တစ်ရက် နှစ်ရက်တည်းနဲ့ မကောက်လိုက်တာလဲ နေ့တိုင်း လျှောက်သွားနေရတဲ့ ဒုက္ခ သက်သာတာပေါ့’ လို့။ မင်း ထင်တာ သူ ဘာပြန်ပြောလဲ။”

“သူ ဘာပြောလိုက်လဲ။” စုထုန် ဇာတ်လမ်းထဲ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“သူ ငါ့ကို ပြောတယ်… ‘ညီလေး မင်း နားမလည်ပါဘူး။ ငါ့အမေက ပြောတယ် လူတွေက အားအားယားယား မနေရဘူး အားယားနေရင် အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်’ လို့။” လီဖန်း ဒီနေရာမှာ ခဏရပ်လိုက်ပြီး ကစားသလို ပြောလိုက်တယ် “အခု ငါ ဘာလို့ Future Group မှာ အလုပ်လုပ်ရလဲဆိုတာ မင်း နားလည်ပြီလား။”

စုထုန်: “???”

ဘုရားရေ ဒါက ပညာပေးသလိုလိုနဲ့ တဖက်စိတ်မရှုပ်ရအောင် ကြွားဝါတာမျိုး သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ။

လီဖန်း တိတ်တိတ်လေး ကျိတ်ရယ်လိုက်သည်။ သူ အလုပ်လာလုပ်တာက အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်သွားမှာ ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး သူ့ ‘ညီတော်မောင်’ ၁ စင်တီမီတာ တိုသွားမှာ ကြောက်လို့ အာ ရှီးဘား!

ဒီစကားဝိုင်းကြောင့် သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပိုပြီး ရင်းနှီးလာခဲ့ပြီး သူတို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလို ဖြစ်သွားစေသည်။

နောက်တော့ စုထုန် က လီဖန်း ကို တတိယထပ်သို့ ခေါ်သွားပြီး သူ့အတွက် ရုံးသွားဝတ်စုံ နှစ်စုံ ဝယ်ပေးကာ ဈေးဝယ်စင်တာမှ ထွက်ပြီး Future Group သို့ ကားမောင်း ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

စုထုန် ကားပါကင်ထဲသို့ ကားမောင်း ဝင်တော့မည့် အချိန်မှာပင် နှင်းဆီပန်းစည်းတစ်စည်း ကိုင်ထားတဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် လုံခြုံရေး ကင်းတဲ ထဲက ထွက်လာပြီး သူတို့လမ်းကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

စုထုန် ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ခက်ထန်သွားသည်။

---

Donate လုပ်ချင်ရင်တော့ 09971258129 (K Pay/ Wave ၂ မျိုးလုံးအဆင်ပြေပါတယ်)