တစ်ခဏတော့ ကျဲန်အိုက်က ကောင်းမွန်တဲ့ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမ ရှုံးနိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပေမဲ့ သူမမှာရှိတဲ့ပိုက်ဆံက အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ။ သုံးလိုက်ရင် ကုန်သွားမှာဖြစ်လို့ သူမက တစ်ခါတည်းနဲ့ အကြီးအကျယ်ရဖို့ လိုတယ်။ ဧည့်ခန်းထဲကနေ ကျဲန်ယွီရဲ့အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူမအစ်ကိုပြန်ရောက်လာပြီဆိုတာကြားတော့ ကျဲန်အိုက်က သူမရဲ့အတွေးတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်က ပိုက်ဆံတွေကို နေရာတကျပြန်ထားလိုက်တယ်။ "အစ်ကို!" ကျဲန်အိုက်က အခန်းထဲကနေထွက်ပြီး သူ့ဆီကို သွားလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ ဘာမှမပြောနိုင်ခင်မှာပဲ ကျဲန်ယွီက သူမကို ဧည့်ခန်းဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားတယ်။ ကျဲန်အိုက်က ကျဲန်ယွီကို စပ်စုတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကို။" ကျဲန်ယွီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူက သူ့အိတ်ကပ်ထဲကနေ ပိုက်ဆံတစ်ထပ်ကို ထုတ်ပြီး ကျဲန်အိုက်ရဲ့လက်ထဲကို ထိုးထည့်ပေးလိုက်တယ်။ "ငါလစာထုတ်လာပြီ။ ဒါတွေ … Continue reading အခန်း (၁၅) : ရည်းစားထားနေတာမလား?!

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဝမ်ယွင်မေက မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ချက်ပြုတ်နေတယ်။ တံခါးဖွင့်သံကြားတော့ သူမသမီး ပြန်လာပြီဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ "ရှောင်အိုက်၊ ကျောင်းဆင်းပြီလား! မေမေ သမီးအတွက် ကျွဲကောသီးဝယ်ထားတယ်။ စားလိုက်ဦးနော်။ ညစာက ခဏနေရင် ရတော့မယ်။ သားကြီးလည်း ညစာပြန်လာစားလိမ့်မယ်။" ကျဲန်အိုက်က သူမရဲ့ကျောင်းလွယ်အိတ်ကို ဆိုဖာပေါ်ပစ်တင်လိုက်ပြီး ဖိနပ်ပါးလေးနဲ့ မီးဖိုချောင်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ဝမ်ယွင်မေက ငါးခူတစ်ကောင်ကို သန့်စင်နေတယ်။ ကျဲန်အိုက်က ရှေ့ကိုတိုးပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။ "မေမေ၊ ငါးပေါင်းလုပ်မလို့လား။" ဝမ်ယွင်မေက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ဟုတ်တယ်။ သားကြီးက စားချင်တယ်လို့ မှာထားတာ။ ဝက်နံရိုးလည်း ဝယ်ထားတယ်။ သမီးဘယ်လိုစားချင်လဲ။ ချိုချဉ်ကြော်စားမလား။" "ကောင်းသားပဲ" ကျဲန်အိုက်က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "အပြင်ထွက်ပြီး စောင့်နေလိုက်ဦး။ သားကြီးလည်း မကြာခင်ပြန်ရောက်တော့မှာပါ။" ကျဲန်အိုက်က သူမအခန်းထဲကို ပြန်လာပြီး … Continue reading အခန်း (၁၄) : ပထမဆုံး ရည်မှန်းချက်: ပိုက်ဆံရှာဖို့!

အရာအားလုံးက အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တယ်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ အသင့်မဖြစ်သေးခင်မှာပဲ အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက တစ်မိနစ်တောင်မကြာလိုက်ဘဲ လီယွင်မေနဲ့ သူမအဖွဲ့က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး။ "သေစမ်း။ ဒီကောင်မလေးက သိုင်းပညာရှင်ပဲ။ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက ကျွမ်းကျင်လျှင်မြန်တယ်။" "အဲ့ဒီကောင်မလေးနာမည်က လီယွင်မေတဲ့။ ပထမနှစ်မှာ တော်တော်လေးနာမည်ကြီးတယ်။ ကျောင်းအပြင်ဘက်မှာ သူ့ကိုကျောထောက်နောက်ခံပေးနေတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ သူ့ကိုသွားမစရဲဘူး။" "ဟားဟား၊ အခုတော့ အရေးယူခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်လား။ လူငါးယောက်ကို လူနှစ်ယောက်က မထနိုင်အောင် ရိုက်ပစ်လိုက်တယ်! တကယ်ရယ်စရာပဲ။" "သူတို့ လူမှားပြီး ရန်သွားစခဲ့တာဖြစ်မယ်။ လူအင်အားများတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တခြားသူတွေကို အနိုင်ကျင့်ပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်က သိုင်းတတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူးပေါ-့။ ခုနက အကွက်တွေကို မင်းတို့မမြင်လိုက်ဘူးလား။ မြန်ဆန်ပြီး တိကျလိုက်တာ။ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းလိုက်တာ!" အာ့ကျုံးကျောင်းက … Continue reading အခန်း (၁၃) : အရင်ဘဝနဲ့ မတူညီတဲ့ဘဝတစ်ခု

"မင်း ပြောလေ။" ဆူရွှင့်က သူ့ခုံမှာ နောက်မှီလိုက်ပြီး သက်တောင့်သက်သာနဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်တယ် သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အချိန်ကိုက် ဖန်တီးထားတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ ခုနကမှ ရေဖန်ခွက်ကို ပစ်ပေါက်ခဲ့တာသာ မဟုတ်ရင် လူတိုင်းက သူ့ကို အပြစ်ကင်းပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့ ဘေးအိမ်က ကောင်လေးတစ်ယောက်လို့တောင် ထင်မှားသွားကြလိမ့်မယ်။ အပြာရောင် ဝတ်စုံနဲ့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောတယ် "ဥက္ကဌ ဆူ ဥက္ကဌ ကျောက်က လုပ်ငန်းစုကြီးကို ခင်များဆီ လွှဲပေးခဲ့ပေမဲ့ ခင်များက ငယ်လွန်းပြီး အတွေ့အကြုံလည်း မရှိဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ခင်များကို (ဥက္ကဌအဖြစ်) လက်ခံဖို့ ကျွန်တော့်အတွက် ခက်ခဲနေပါတယ်။" "ဒါမှန်တယ် ဥက္ကဌ ဆူ။ ခင်များက ကုမ္ပဏီအတွက် ဘာမှ … Continue reading အခန်း ၆: ဘယ်သူက နောက်ဆုံးမှာ ရယ်ရမလဲ?

တစ်ခဏမျှ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်း ဆူရွှင့်ကို ကြောင်ငေး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဆူရွှင့်က ဤမျှလောက် ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့ မရတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြ။ ကုမ္ပဏီကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာချိန်မှာ နှိမ့်ချမနေရုံသာမက ဤမျှလောက် ပြတ်သားပြီး မောက်မာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့။ လူငယ်လေးက သူ့မျက်နှာပေါ်က ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဆူရွှင့်က သူ့ကို ခွေးတစ်ကောင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကာ အရှက်ခွဲခံရတာနဲ့ ပေါင်းလိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ဆူရွှင့်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ရှောင်ဆူ ကျိုးချန်က ကုမ္ပဏီရဲ့ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာန (HR) က ဒုတိယမန်နေဂျာပဲ။ မင်း ခုနက ပြောလိုက်တာတွေက နည်းနည်း မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား?" ချန်ဟွာက ဆူရွှင့်ကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် သူ့မျက်နှာက … Continue reading အခန်း ၅: အလွန်အမင်း မောက်မာသော ဆူရွှင့်

အဲ့ဒီစပ်စုတဲ့အတန်းဖော်တွေကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လင်းထျန်းက ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဘတ်စကတ်ဘောကစားရတာက ပျော်စရာမကောင်းတော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လင်းထျန်းရဲ့ခွန်အားက အခုအရမ်းကြီးမားနေပြီး သူတို့နဲ့ကစားရတာက ကလေးတွေနဲ့ကစားရသလိုပဲ။ ပြိုင်ဆိုင်မှုရဲ့ပျော်စရာက အင်အားတူညီမျှနေခြင်းမှာပဲ။ ကွာဟချက်က အရမ်းကြီးသွားရင် ပျင်းစရာကောင်းသွားလိမ့်မယ်။ ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းကနေထွက်လာပြီးနောက် လင်းထျန်းက ကစားကွင်းထဲမှာ နည်းနည်းပျင်းရိစွာနဲ့ လျှောက်သွားရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ခံစားမှုတွေကို တိတ်တဆိတ်ခံစားနေခဲ့တယ်။ "နွားသိုးကျမ်းကျင့်စဉ်" ကိုရရှိပြီးနောက် လင်းထျန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်းမရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ အားကြီးတဲ့စွမ်းအားက လင်းထျန်းကို နည်းနည်းမသက်မသာဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့ရဲ့အထူးစွမ်းရည်တွေကြောင့် ဒီမသက်မသာဖြစ်တဲ့ကာလက အရမ်းတိုတောင်းခဲ့တယ်၊ မဟုတ်ရင် လင်းထျန်းက ဝမ်ဖုန်းကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အားကြီးတဲ့စွမ်းအားကိုခံစားရင်း လင်းထျန်းက မျက်လုံးကိုကျဉ်းမြောင်းပြီး သူ့လက်ကို ရှေ့ကိုအလဟဿဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ ဘန်း! လေထဲမှာ ပေါက်ကွဲသံသဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်! ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ လေထုပေါက်ကွဲသံကိုကြားတော့ လင်းထျန်းရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ … Continue reading အခန်း (၁၄) : ရေခဲမင်းသမီးလေး

လင်းထျန်းက နဂိုကတည်းက နည်းနည်းမပျော်မရွှင်ဖြစ်နေပြီး ဝမ်ဖုန်းက သူ့ကို ဒုက္ခရှာနေမှန်းသေချာသွားတော့ လင်းထျန်းက ပိုပြီးမပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သာမန်အခြေအနေတွေမှာဆိုရင် လင်းထျန်းက သည်းခံနိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုလို တခြားသူတွေက သိသိသာသာအနိုင်ကျင့်တာခံရတော့ လင်းထျန်းက ဒေါသကိုမြိုချထားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုတွေးရင်း လင်းထျန်းရဲ့အတွေးတွေက သူ့ရဲ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲကို တန်းတန်းမတ်မတ်နစ်ဝင်သွားပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ စူပါစွမ်းအင်မီနူးကို တန်းတန်းမတ်မတ်ခေါ်ထုတ်လိုက်တယ်။ စူပါစွမ်းအင်မီနူးကိုရှာဖွေပြီးနောက် လင်းထျန်းရဲ့အကြည့်က နောက်ဆုံးမှာ စူပါစွမ်းအင်တစ်ခုပေါ်မှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။ "နွားသိုးကျမ်းကျင့်စဉ်က မင်းအတွက်ပဲ!" ဒီလိုတွေးရင်း လင်းထျန်းရဲ့စိတ်ကလှုပ်ရှားသွားပြီး လင်းထျန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပူနွေးတဲ့စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုပေါ်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ အားကြီးတဲ့စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လင်းထျန်းရဲ့ မူလစွမ်းအင်အမှတ်သုံးမှတ်က တန်းတန်းမတ်မတ် သုညဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ လင်းထျန်းက "နွားသိုးကျမ်းကျင့်စဉ်" ရဲ့ ပထမအဆင့်ကိုလဲလှယ်ဖို့ စွမ်းအင်အမှတ်သုံးမှတ်ကို သုံးလိုက်တာပဲ။ နွားသိုးကျမ်းကျင့်စဉ်က အဆင့်ကိုးဆင့်ပါဝင်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်းစီက … Continue reading အခန်း (၁၃) : ငါ မင်းကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်!

နောက်ဆက်တွဲရက်များတွင် လင်းလော့က သူ့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေး ပြောင်းလဲမှု အစီအစဉ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဇူလိုင်လကုန်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ဝတ္ထုသည် တရားဝင် ပိုက်ဆံပေးဖတ်ရသည့် စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ပထမဆုံး ၂၄ နာရီအတွင်း ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှုမှာ ၃၁၂၄ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ Editor 'Duck Duck' က အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ညသန်းခေါင်ကြီး လင်းလော့ဆီသို့ မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်သည်: "ဝိုး! ဂုဏ်ယူပါတယ်! ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် ပထမဆုံး ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှုပဲ! အနာဂတ်မှာ ပျမ်းမျှ ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှုအတွက် တိုးတက်စရာ နေရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်! ဒါက မင်းရဲ့ 'ထိပ်သီး' အဆင့်အတန်းကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပေးမယ့် စာအုပ်တစ်အုပ် တကယ် … Continue reading အခန်း (၆) : ပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ခြင်း

တီတီတီ... နှိုးစက်မြည်လာသည်။ လင်းလော့က အိပ်ခန်းမီးကို ဖွင့်လိုက်သည် မနက် ၆:၃၀ နာရီတိတိ။ သူ အိပ်ရာထ ရေနွေးတစ်ခွက်သောက် ပြီးတော့ ရေချိုးခန်းသွား ကိစ္စရှင်း မျက်နှာ အမြန်သစ် ပြီးတာနဲ့ နွေရာသီညရဲ့ လက်ကျန်အငွေ့အသက်လေးတွေ ကျန်နေတုန်းမှာပဲ မနက်ခင်း အပြေးလေ့ကျင့်ခန်းအတွက် ချက်ချင်း အပြင်ထွက်လိုက်တယ်— ဒါက လင်းလော့ရဲ့ "အစွမ်းကုန် ပြောင်းလဲရေး" အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေတာ ပဉ္စမမြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။ ရက်တိုတို ငါးရက်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့ ရလဒ်တွေက သိသာနေပြီ။ နေ့တိုင်းပြေးတာက သူ့ခြေထောက်ကြွက်သားတွေကို ကျောက်တုံးလို မာကျောစေပြီး သူ့ဝမ်းဗိုက်မှာလည်း ကြွက်သားအမြှောင်းလေးတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ။ သူသာ အားစိုက်ပြီး ညှစ်လိုက်ရင် six-pack abs (ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား ခြောက်မြွှာ) တွေရဲ့ … Continue reading အခန်း (၅) : လစဉ်ဝင်ငွေ တစ်သောင်းကျော်

ကျန်းကျိုး တက္ကသိုလ်၏ ဝင်ပေါက်တွင်။ Rolls-Royce Phantom တစ်စီး ဦးဆောင်ပြီး Audi A8 ခြောက်စီး ပါဝင်သော ကားတန်းကြီးက လူအုပ်ကြီးကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ ကျန်းကျိုး တက္ကသိုလ်သည် ကျန်းကျိုးပြည်နယ်၏ အမြင့်ဆုံး ပညာသင်ကြားရေး ဌာနဖြစ်ပြီး ပြည်နယ်မြို့တော် ကျန်းနန်မြို့တွင် တည်ရှိသည် ဤနေရာသည် ချမ်းသာသူများနှင့် နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ အာရုံစိုက်မှု မလျော့ပါးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ခမ်းနားမှုကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည် ထိုကားအနည်းငယ်၏ တန်ဖိုးတစ်ခုတည်းကပင် ယွမ် သန်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း တန်ကြေးရှိသည်။ လူတိုင်းက ကျောင်းကို ဘယ်လို အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ရောက်လာသလဲဟု မခန့်မှန်းဘဲ မနေနိုင်ကြတော့။ "ဒါ ဘယ်သူလဲ? သူက … Continue reading အခန်း ၄: ဒါ ခင်များခွေးလား?