မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင်။ ဆူရွှင့်က တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ စကားဆိုလိုက်သည်: "ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာကြိုတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" အမှန်တော့ သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ အထောက်အထားကို ရရှိပြီးနောက် ထိုအထောက်အထား၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ရရှိခဲ့ပြီး လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး၏ အမူအရာအတိုင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ နေနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါကြောင့်သာ သူ အခုလို တည်ငြိမ်နေသယောင် ဟန်ဆောင်နိုင်တာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ကြောက်လွယ်တဲ့ နှလုံးသားနဲ့ဆို လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ပေါက်ကွဲထွက်သွားလောက်ပြီ။ "သခင်လေးက သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေပါပဲ။" လီထောင်က ဆူရွှင့်အပေါ် ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် ကွယ်လွန်သွားသော ကျောက်ချန်မင်အပေါ် အလွန်အမင်း လေးစားမှုပြသခဲ့သည်။ လူတိုင်းက … Continue reading အခန်း ၃: ဆူရွှင့် ဟာ မင်းခေါ်ရမယ့် နာမည်လား

လီယွင်မေက ကျဲန်အိုက်က သူမကို ပြန်လည်ခုခံရဲတဲ့အပြင် လှောင်ပြောင်သရော်ရဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူမက ချက်ချင်းဆိုသလို စော်ကားခံလိုက်ရတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ တစ်တန်းလုံးမှာ ဘယ်သူကမှ သူမကို ဒီလိုပြောရဲတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ "ကျဲန်အိုက်၊ ငါထင်တယ် နင်က သေချင်နေပြီထင်တယ်။ ဒီနေ့ ငါနင့်ကို ငါ့ကိုစော်ကားခြင်းရဲ့အကျိုးဆက်က ဘာလဲဆိုတာ နားလည်သွားအောင် လုပ်ပြမယ်!" လီယွင်မေက သူမရဲ့လွယ်အိတ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို လူမိုက်မတစ်ယောက်အသွင် ပြောင်းသွားတယ်။ သူမက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ရိုက်ကြစမ်း!" မိန်းကလေးလေးယောက်က ဘာစကားမှမပြောဘဲ ရှေ့ကိုပြေးဝင်လာကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျဲန်အိုက်မှာ ထွက်ပြေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူမက နောက်ဆုတ်မယ့်အစား ရှေ့ကိုတိုးဝင်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေက အေးစက်သွားပြီး ရှေ့ကိုပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့က ကျောင်းကနေ ထွက်လာခါစပဲရှိသေးတာကြောင့် အုပ်စုနှစ်စု ရန်ဖြစ်ကြတော့ ကျောင်းဆင်းခါစ အာ့ကျုံးကျောင်းက … Continue reading အခန်း (၁၂) : သတ်ပုတ်ခြင်း

မူလကတော့ ကျဲန်အိုက်က ဒီလိုအကြောင်းအရာတွေကို တခြားသူတွေကို ရှင်းပြချင်စိတ်မရှိခဲ့ဘူး။ ဟုတ်တယ်ဆိုရင် ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် မဟုတ်ဘူးပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ တခြားသူတွေက ကောလာဟလအမှားတွေဖြန့်ပြီး အတင်းအဖျင်းတွေ ဖန်တီးနေမယ့်အစား ရွှီကျားကျားရဲ့ ပါးစပ်ကိုအသုံးချပြီး အမှန်တရားကို ဖြန့်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ ဒါမှ သူမလည်း စိတ်သက်သာရာရသွားမှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်ယိမှာ သူ့ကိုသဘောကျတဲ့သူတွေ မနည်းမနောပဲ။ သူတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရတာက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ။ ဒီလိုတွေးလိုက်မိတာနဲ့ ကျဲန်အိုက်က လုပ်နေတာတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး ရွှီကျားကျားကို အတည်ပေါက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "နင်က ဒီကိစ္စကို တကယ်ပဲ အပိုတွေတွေးနေတာ။ လင်ယိက ငါ့ကို နေ့လယ်စာဝယ်ပေးတာက ငါ့ကိုတောင်းပန်ချင်လို့သက်သက်ပဲ။ နင်ထင်သလောက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာမကောင်းပါဘူး။ နင့်ကို စိတ်ပျက်စေမိရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်။" ရွှီကျားကျားက တစ်ခဏတော့ ကြောင်သွားပြီးမှ ကြောင်ငေးနေရာကနေ သတိပြန်ဝင်လာတယ်။ … Continue reading အခန်း (၁၁) : ဒါက မင်းရဲ့ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ

ကော်ဖီဆိုင်တစ်ခုထဲတွင် စုထုန် သည် လီဖန်း နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဒီယောကျ်ားကို သူမ ဘယ်လို ဖော်ပြရမလဲ။ သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင် အခြေအနေက တော်တော် ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ မိန်းမတွေ မျက်စိမခွာနိုင်လောက်အောင် ချောနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဥက္ကဌ ဝေ့ ကို ပိုးပန်းနေတဲ့ လူငယ် စွမ်းရည်ရှင်တွေထဲမှာ လီဖန်း ထက် အသွင်အပြင် အခြေအနေ ပိုကောင်းတဲ့ ယောကျ်ားတွေ အများကြီး ရှိသည်။ သူက ရိုးရှင်းတဲ့ သာမန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတယ် နာရီ ဒါမှမဟုတ် လက်စွပ် ဘာမှ ဝတ်မထားဘူး သူ့ရဲ့ ဝတ်စုံ တစ်ကိုယ်လုံးက ယွမ် တစ်ထောင်တောင် ကျော်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ ကြည့်ရတယ်။ ဥက္ကဌ ဝေ့ … Continue reading အခန်း (၁၄): ရန်သူတွေ ပြန်ဆုံခြင်း

လီဖန်း ပြုံးလိုက်သည် ဟယ်ချောင် သည် မနေ့ညက လရောင်ကလပ် ၏ ဧကရာဇ် ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည် ဒါကြောင့် သူ့မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟယ်ချောင် က သူ့ကို မှတ်မိသေးသလားဆိုတာ သူ မသေချာတာကြောင့် ငြိမ်ရပ်နေခဲ့သည်။ အခုတော့ ဟယ်ချောင် က မှတ်ဉာဏ်ကောင်းပုံ ရသည်။ "မသိတာက အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး" လီဖန်း က ကစားသလို ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဟယ်ချောင် က သူ့ကို 'သခင်လေး လီ' လို့ ခေါ်မှတော့ ဟယ်ချောင် နောက်ထပ် ဘာလုပ်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ဟယ်ချောင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ သူ လီဖန်း ၏ နာမည်အပြည့်အစုံကို … Continue reading အခန်း (၁၃) – အေးစက်သော လက်ထောက်

ဘတ်စကတ်ဘောတစ်လုံးကိုကိုင်ရင်း ဝမ်ဖုန်းနဲ့ တခြားဆရာသုံးယောက်က လင်းထျန်းရှိတဲ့ကွင်းဘက်ကို တန်းတန်းမတ်မတ်လျှောက်သွားခဲ့ကြတယ်။လင်းထျန်းနဲ့တခြားသူတွေရှိတဲ့ကွင်းကိုရောက်တော့ ဝမ်ဖုန်းက သူ့လက်ထဲက ဘတ်စကတ်ဘောကို လှည့်ပြရင်း ကွင်းထဲကကျောင်းသားတွေကိုကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးနဲ့ပြောလိုက်တယ်: "အတန်းဖော်တို့၊ တစ်ပွဲလောက် ဝင်ကစားမယ်!" ဝမ်ဖုန်းနဲ့တခြားသူတွေလာတာကိုမြင်တော့ ကွင်းထဲကကစားပွဲက ခဏရပ်သွားခဲ့တယ်။ ကျောင်းသားတွေထဲက အရပ် ၁.၈ မီတာရှိတဲ့တစ်ယောက်က ဝမ်ဖုန်းကို ဘာပြောရမှန်းမသိတဲ့ပုံစံနဲ့ကြည့်ပြီး: "ဆရာဝမ်၊ ဆရာတို့ပါလာရင် ကျွန်တော်တို့ဘယ်လိုနိုင်တော့မှာလဲ?""ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဆရာတို့က အရမ်းတော်တာ!" ကွင်းထဲက တခြားကျောင်းသားတွေကလည်း ပြောကြတယ်။ ဘတ်စကတ်ဘောကြိုက်တဲ့ကျောင်းကလူတိုင်းက ဝမ်ဖုန်းကိုသိတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဘတ်စကတ်ဘောအရမ်းကောင်းလို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ဝမ်ဖုန်းကွင်းထဲမဝင်ခင်မှာပဲ တခြားကျောင်းသားတွေက ယုံကြည်မှုပျောက်ဆုံးစပြုနေပြီ။"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ခဏလောက်ပဲကစားတာပါ!" သူကပြောရင်း ဝမ်ဖုန်းက ဘတ်စကတ်ဘောကို သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလှည့်ပြလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့မျက်လုံးတွေက တမင်တကာပဲဖြစ်ဖြစ် မတော်တဆပဲဖြစ်ဖြစ် ကွင်းဘေးမှာအနားယူနေတဲ့ လင်းထျန်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဟုတ်တယ်၊ … Continue reading အခန်း (၁၂) : ငါ့ကို နှိပ်စက်နေတာလား သေချင်နေတာပဲ

လင်းထျန်းက စူပါစွမ်းအင်မီနူးကို အမြန်ခေါ်ထုတ်လိုက်တယ်။လင်းထျန်းခေါ်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ မီနူးတစ်ခုလိုအရာက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး စူပါစွမ်းအင်တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို စာရင်းပြုစုထားခဲ့တယ်။ လင်းထျန်းက တစ်ခုချင်းစီကို ကြည့်လိုက်တယ်: "အဆင့် ၁ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း (တစ်နေ့ကို ဆယ်မိနစ် ကိုယ်ပျောက်နိုင်သည်) စွမ်းအင်အမှတ် ၂ မှတ်; အဆင့် ၁ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း (ဆယ်စင်တီမီတာအထူရှိတဲ့အရာတွေကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်) စွမ်းအင်အမှတ် ၁ မှတ်; သာမန် ၅၄ ပစ္စတို (ကျည်ခုနစ်တောင့်ပါဝင်သည်) စွမ်းအင်အမှတ် ၁ မှတ်..." လင်းထျန်းက စူပါစွမ်းအင်တစ်ဒါဇင်လောက်ကို တစ်ခုချင်းစီကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာမှာ နည်းနည်းစိတ်ပျက်တဲ့အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီစူပါစွမ်းအင်တွေက အရမ်းနည်းနေသေးပြီး ဒီစူပါစွမ်းအင်တွေအားလုံးက အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွေဖြစ်နေလို့ပဲ။ မီနူးပေါ်က ဒီစူပါစွမ်းအင်တွေကိုကြည့်ရင်း လင်းထျန်းက သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်တယ်: "အခုချိန်မှာ စနစ်က အဆင့်မမြှင့်ရသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် … Continue reading အခန်း (၁၁) : ငါ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရမယ်

အန်ကျီချင်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြောင့် ဝိုင်းစက်သွားပြီး သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားကာ ထို့နောက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးသည် နီရဲတက်လာသည်။ ပြီးနောက် သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း ဆူရွှင့်ကို မကျွမ်းမကျင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်နမ်းရှိုက်လာသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချိုမြိန်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည် ဆူရွှင့်က နောက်ဆုံးတော့ သူမကို လက်ခံလိုက်ပြီ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အတန်း၏ အလယ်တွင်ပင် အခြားသူများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြင်းပြင်းရှရှ နမ်းရှိုက်နေကြသည်။ အတန်းထောင့်တစ်နေရာတွင်။ လူငယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဆိုးရွားစွာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ဘောပင်သည် "ခွမ်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားကာ သူ၏ လက်ဆစ်များပင် … Continue reading အခန်း ၂: မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာက လူတွေ

"ဂုဏ်ယူပါတယ် Host အသန်မာဆုံး မျက်နှာဖုံး စနစ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ... စနစ် ချိတ်ဆက်နေသည်... ချိတ်ဆက်မှု အောင်မြင်သည်။" ရုတ်တရက် အီလက်ထရွန်နစ် အသံတစ်ခုက ဆူရွှင့် ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေရာမှ ချက်ချင်း လန့်နိုးသွားစေကာ အိပ်ချင်စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "စိတ်ထင်တာလား? နားကြားမှားတာလား?" ဆူရွှင့် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ သူဖတ်နေကျ ဝတ္ထုတွေအကြောင်း တွေးမိရင်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ "စနစ်?" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "ရှိပါတယ်။" တကယ်တမ်း အဖြေပြန်ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားမိ။ ဆူရွှင့် အတော်ကြာ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ပျော်ရွှင်မှုများက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ အတန်းထဲမှာ အိပ်နေရင်း စနစ် တစ်ခု ကောက်ရခဲ့တာလား။ သူ့ရဲ့ … Continue reading အခန်း ၁: လိမ်လည်မှု (Cheat) နဲ့ ရှင်သန်တဲ့ဘဝအတွက် ရှင်းပြစရာမလိုဘူး။

ဝတ္ထုအကျဉ်းချုပ် အသန်မာဆုံး မျက်နှာဖုံးစနစ် (Strongest Vest System) ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် အပတ်စဉ် အထောက်အထား (Identity) အသစ်တစ်ခု ရရှိနေသည်။ သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပုံ ပေါက်သော်လည်း၊ နောက်ကွယ်မှာတော့ သူဟာ နိုင်ငံစုံကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခု၏ ဥက္ကဌ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ဆရာဝန်၊ ကမ္ဘာ့အတော်ဆုံး စားဖိုမှူး၊ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကြေးစားလူသတ်သမား၊ ပြီးတော့ အလွန်ထူးချွန်သော စိတ်ညှို့ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။ တိုတိုပြောရရင် သူ့မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေ (လျှို့ဝှက်ပုံစံတွေ) ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဆူရွှင့် : "ကျွန်တော်က တကယ်ကို သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ နေချင်တာပါ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေရတာလဲ?"