ခဏအကြာမှာတော့ ကျဲန်ယွီက ပဲနို့ပန်းကန်နှစ်ခွက်ကိုင်ပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ သူက သူတို့စားပွဲဆီကို လျှောက်လာပြီး ညင်ညင်သာသာ ချပေးလိုက်တယ်။ "ပူပူလေးသောက်နော်။ သကြားထည့်ပေးထားတယ်။" "ကျေးဇူးပဲ အစ်ကိုယွီ။" ကွမ်းထောင်က ပြုံးပြီး ကျဲန်ယွီကို သွားဖုံးတွေပေါ်တဲ့အထိ ရယ်ပြချင်နေတယ်။ ကျဲန်ယွီက "အားမနာပါနဲ့" လို့ပြောပြီး ထိုင်ခုံတစ်လုံးဆွဲကာ ကျဲန်အိုက်ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့အိတ်ကပ်ထဲကို နှိုက်ပြီး လိပ်ထားတဲ့ ဆယ်ယွမ်တန်တစ်ရွက်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ သူက ကျဲန်အိုက်ကို ပိုက်ဆံပေးပြီး "ရှောင်အိုက်၊ ကျောင်းမှာ ကောင်းကောင်းစားဖို့" လို့ပြောလိုက်တယ်။ ကျဲန်အိုက်က ပဲနို့သောက်နေရာကနေ ရပ်ပြီး ဆယ်ယွမ်တန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမ မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်ပြီး "သမီးမှာ ပိုက်ဆံရှိပါတယ်။ အစ်ကို့ဘာသာပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ။" အထက်တန်းကျောင်းရောက်ပြီးနောက်မှာတော့ သူမအမေက လစဉ်လဆန်းတိုင်းမှာ သုံးစွဲဖို့ မုန့်ဖိုး ယွမ်နှစ်ရာ ပေးလေ့ရှိတယ်။ … Continue reading အခန်း (၄) : ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ညဘက်မှာတော့ ကျဲန်အိုက်က အလွန်တရာ လက်တွေ့ကျတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့တယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာ သူမ ဘယ်သူ့ကိုမှ မမြင်ရသလို ဘာမြင်ကွင်းမှလည်း မရှိခဲ့ဘူး။ သူမမြင်ရတာအားလုံးက စာလုံးတွေချည်းပဲ။ ဒါတွေက ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ တူတယ်။ ရုတ်တရက် ကြည်လင်တဲ့အသံတစ်ခုက သူမစိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ "ရှေးဦးကမ္ဘာမှာ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သူ 'ယွီကျန်း' ဟာ သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သင်ယူမှုကို မရပ်မနားလိုက်စားခဲ့တယ်။ သူက ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်သူတွေကို ရွေးချယ်ပြီး သူတို့ရဲ့ မျိုးရိုးသွေးကြောတွေထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့တယ်။ သူဟာ အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်…" ဒီအသံက နက်ရှိုင်းပြီး တန်ခိုးကြီးသလို၊ အဝေးကြီးကလာပြီး လေထဲမှာ လွင့်မျောနေသလိုပဲ။ အချိန်နဲ့ နေရာတစ်ခုဆီက အဘိုးအိုတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါ်သံလိုပါပဲ။ အိပ်မပျော်တစ်ဝက်ဖြစ်နေတဲ့ … Continue reading အခန်း (၃) : ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၊ သဘာဝလွန်စွမ်းအင် ပထမဆုံးပေါ်ထွက်လာခြင်း

နွေဦးအစရဲ့ ညနေခင်းက အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေတုန်းပဲဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ မြောက်ပိုင်းစွန်းမှာတည်ရှိတဲ့ စီးပွားရေးမြို့တစ်မြို့ဖြစ်တဲ့ ပိုင်ယွင်မြို့မှာတော့ ပိုလို့တောင် ဆိုးသေးတယ်။ ကျဲန်အိုက်က ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ပုခုံးပေါ်မှာ စောင်တစ်ထည် ခြုံလွှမ်းထားပြီး ထိုင်နေတယ်။ သူမရှေ့က ကော်ဖီစားပွဲပေါ်မှာတော့ မီးခိုးတထောင်းထောင်းထနေတဲ့ ပူပူနွေးနွေးညစာ—ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ကြက်ဥကြော်၊ ချိုချဉ်ဝက်သားနဲ့ ငါးခေါင်းတိုဟူးဟင်းချိုတစ်ပွဲ—ကို ပြင်ဆင်ထားတယ်။ ဟင်းပွဲတွေရဲ့ဘေးမှာ သန့်ရှင်းတောက်ပြောင်နေတဲ့ ပန်းသီးနီနီနှစ်လုံးရှိနေပြီး၊ ဒါတွေက သစ်သီးဆိုင်မှာ ဈေးအကြီးဆုံးဖြစ်မှန်း သိသာလှတယ်။ သူမရဲ့အမေက သူမကို အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ မိသားစုအခြေအနေ မကောင်းရင်တောင် အစားအသောက်နဲ့ ပညာရေးကိစ္စတွေမှာတော့ အမေက သူမကို အကောင်းဆုံးတွေပေးဖို့ အမြဲတမ်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာတော့ ဝမ်ယွင်မေက အလုပ်ထွက်သွားခဲ့ပြီ။ ကျဲန်အိုက်က ညစာစားပြီးနောက် အဝတ်အစားသန့်သန့်တစ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီး … Continue reading အခန်း (၂) : ကျဲန်အိုက်ကို အလွန်အမင်းချစ်သော အစ်ကို

နွေးထွေးတဲ့ နွေဦးရဲ့ နေရောင်ခြည်ဟာ လိုက်ကာစတွေရဲ့ ကြားလပ်နေတဲ့နေရာကနေ ဖြာကျနေပြီး အိပ်ရာခင်း အဖြူရောင်ပေါ်ကို ကျရောက်နေတယ်။ အိပ်ရာပေါ်က လူကတော့ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပါတယ်။ သူမရဲ့ ဆံပင်တွေက နဖူးပေါ်က ချွေးစေးလေးတွေနဲ့ စိုရွှဲပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ ကပ်ညှိနေတယ်။ ကျဲန်အိုက်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေက အနည်းငယ်တွန့်ချိုးနေပြီး သူမ စိတ်ထဲမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေတယ်။ ခေါင်းထဲမှာ ခဲတွေဖြည့်ထားသလို လေးလံနေပြီး အာရုံကြောတွေက တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ ခုန်နေကာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ခံစားနေရတယ်။ ကျောက်တုံးလို မာကျောတဲ့ မွေ့ရာပေါ်မှာ လှဲနေရတဲ့ ကျောကလည်း နာကျင်ကိုက်ခဲနေတယ်။ ချွေးစိုနေတဲ့ အတွင်းခံအဝတ်အစားတွေက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကပ်စေးစေးဖြစ်နေတာကြောင့် အလွန်မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။ မျက်တောင်လေးတွေက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးမှ ကျဲန်အိုက်က ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်တယ်။ ဝေဝါးမှုကြားမှာ … Continue reading အခန်း (၁) : ဆယ့်လေးနှစ်အရွယ်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

title: "ကျောင်းရဲ့ အတော်ဆုံး စီးပွားရေးသမားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း" author: "Lin Han Jiang Zhi" translator: "mr. autumn" ဝတ္ထု အကျဉ်း အရင်ဘဝမှာ သူမဟာ နေ့တိုင်းလိုလို အရှက်ခွဲခံရပြီး အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတယ်။ ဆွေမျိုးတွေက စက်ဆုပ်ရွံရှာပြီး သူငယ်ချင်းတွေက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲကြတယ်။ သူမရဲ့မိခင်နဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အချိန်မတိုင်ခင် ဆုံးပါးသွားခဲ့ကြတယ်။ ဒုက္ခဆင်းရဲမျိုးစုံကို တစ်ယောက်တည်း သွားကြိတ်ရင်ဆိုင်ရင်း အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အသက် နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်မှာပဲ ဘဝကို အဆုံးသတ်ခဲ့ရတယ်။ နောက်တစ်ခါ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာတော့ သူမဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် ပြန်ရောက်နေခဲ့တယ်! အရှက်ခွဲစော်ကားမှုတွေကို အရင်လိုပဲ ကြိတ်မှိတ်ခံပြီး သမိုင်းဘီးတစ်ပတ် ပြန်လည်စေမှာလား။ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲလို့မရဘူးဆိုရင် သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။! … Continue reading ကျောင်းရဲ့ အတော်ဆုံး စီးပွားရေးသမားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

"ဘာလို့လဲ။" အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိပြီးနောက် စုန့်ဝမ်ကျွင်း၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်သွားပြီး သူမ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အခြား လက်အောက်ငယ်သားများက သူမကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမှာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အာဝန်က ဘာကြောင့် သူမကို သစ္စာဖောက်ရတာလဲ။ အာဝန် သူမနောက် လိုက်ခဲ့တာ ခုနစ်နှစ်ရှိပြီ။ သူမ၏ မြှောက်စားမှုအောက်တွင် အာဝန်သည် သူမ၏ အောက်ရှိ လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အထက်တွင် လက်တွေ့ကျကျ ရှိနေခဲ့သည်။ ငွေ အာဏာ မိန်းမ—သူမ ပေးနိုင်တာမှန်သမျှ အားလုံး ပေးခဲ့သည်။ သူ ဘာကို မကျေနပ်နိုင်သေးတာလဲ။ "ဘာလို့လဲ.... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ မင်းကို လိုချင်လို့ပဲ စုန့်ဝမ်ကျွင်း။" အာဝန်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး သူ၏ ယုတ်မာသော အပြုံးက ပိုမို … Continue reading အခန်း ၈: နေရာမှားဖိမိသွားတယ်

လရောင်ကလပ်သည် မင်ကျူးမြို့ရှိ နာမည်ကြီး နိုက်ကလပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဇိမ်ခံ အပြင်အဆင်၊ ပထမတန်းစား ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ထားသော ဝန်ထမ်းများနှင့် လှပသော ဧည့်ကြိုမယ်များ ရှိသည်။ အောင်မြင်သူများသည် ဤနေရာတွင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ကြပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေကြသည်၊ တစ်ညတည်းတွင် သောင်းနှင့်ချီ သို့မဟုတ် သိန်းနှင့်ချီ သုံးစွဲလေ့ရှိကာ ၎င်းကို တကယ့် ပိုက်ဆံတွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ ပြီးတော့ လရောင်ကလပ် ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိက ကြိုးကိုင်သူမှာ စုန့်ဝမ်ကျွင်း ဖြစ်သည်။ စုန့်ဝမ်ကျွင်းသည် မင်ကျူးမြို့ မြေအောက်လောက၏ သူဌေးကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြို့အနောက်ခြမ်းရှိ ဘားများ၊ နိုက်ကလပ်များနှင့် ရေချိုးခန်း အများစုကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ စုန့်ဝမ်ကျွင်းသည် အသက် ၃၀ အရွယ်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ စွဲမက်ဖွယ် … Continue reading အခန်း (၇) – လှပသော မုဆိုးမ

"ဖြစ်ပြီ!" လင်းထျန်းက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့တယ်။သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်: "တစ်တန်းလုံးမှာ အဆင့်တစ်? ဒါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး!"အဲ့ဒီလိုပြောပြီး လင်းထျန်းက ဟဲချန်ချန်ထွက်သွားတဲ့ဘက်ကို နောက်တစ်ခါ မော့ကြည့်လိုက်တယ်။ဒီအချိန်မှာ ဟဲချန်ချန်က လှေကားထိပ်ကို ရောက်နေပြီး အောက်ထပ်ဆင်းတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဟဲချန်ချန် အောက်ထပ်ဆင်းတော့မယ့်အချိန်မှာပဲ လူငယ်တစ်ယောက်က အနီးအနားက အတန်းတစ်တန်းထဲကနေ ထွက်လာပြီး သူမကိုခေါ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းသွားကြတယ်။သူတို့ရဲ့အမူအရာအရ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ဆက်ဆံရေးက အရမ်းရင်းနှီးနေတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတယ်။ ဒီလူငယ်ကိုမြင်တော့ လင်းထျန်းရဲ့မျက်နှာက မဲမှောင်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်တဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ဒီလူငယ်က ဟဲချန်ချန်ရဲ့ရည်းစား ဝမ်ဖုန်းပဲ။ဝမ်ဖုန်းကလည်း ကျောင်းရဲ့ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူနဲ့ ဟဲချန်ချန်က တက္ကသိုလ်တစ်ခုတည်းကနေ ဘွဲ့ရခဲ့ကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ဝမ်ဖုန်းက အရပ် ၁.၈ မီတာ (၅ ပေ … Continue reading အခန်း (၅) : တစ်တန်းလုံးမှာ အဆင့်တစ် ကလေးကစားစရာပဲ

လင်းထျန်းက သူ့နောက်က အတန်းဖော်တွေရဲ့ ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုတွေကို မသိခဲ့ဘူး၊ သိခဲ့ရင်တောင် သူဂရုစိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ လင်းထျန်းနဲ့ ဟဲချန်ချန်တို့က စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်မှာ ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေကြတယ်။ လင်းထျန်းနဲ့ ဟဲချန်ချန်တို့က အရမ်းနီးကပ်နေပြီး သူတို့ပခုံးနှစ်ဖက်ကြားမှာ ကွာဟမှုအနည်းငယ်သာရှိတယ်။ သူ ဟဲချန်ချန်နဲ့ ပိုနီးကပ်လာလေလေ၊ သင်းပျံ့တဲ့ရနံ့လေးတစ်ခုက လင်းထျန်းရဲ့နှာခေါင်းထဲကို တိုးဝင်လာခဲ့တယ်။ ဒါက မိန်းမသားရနံ့ပဲ!လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့တယ်၊ ဟဲချန်ချန်ကိုယ်တိုင်လိုပဲ။ "မွှေးလိုက်တာ!" လင်းထျန်းက မျက်လုံးကို အသာမှိတ်ရင်း သူ့အသံထဲမှာ နည်းနည်းယစ်မူးနေတဲ့အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ?" ဟဲချန်ချန်က ခေါင်းအသာစောင်းပြီး နားမလည်တဲ့အမူအရာနဲ့ လင်းထျန်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်ပြောတာ ဆရာမကိုယ်ပေါ်ကရနံ့က အရမ်းမွှေးတယ်၊ သင်းပျံ့နေတာပဲလို့!" လင်းထျန်းက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး လူလည်ကျတဲ့အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒီစကားကိုကြားတော့ ဟဲချန်ချန်က ခဏရပ်သွားပြီးမှ ရယ်မောကာ ဆူလိုက်တယ်၊ … Continue reading အခန်း (၄) : အလောင်းအစား

ဟဲချန်ချန်က အရမ်းချောတဲ့ အလှလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြတယ်။ ဟဲချန်ချန်က တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက ကျောင်းရဲ့အလှဘုရင်မ (Campus Belle) ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သူမက ကျောင်းတက်တုန်းက ကျောင်းရဲ့အလှဘုရင်မဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုအလုပ်ဝင်တော့လည်း ကျောင်းရဲ့နာမည်အကြီးဆုံး အလှဘုရင်မအဖြစ် ရှိနေဆဲပဲ။ အထက်တန်းကျောင်းသားတော်တော်များများက သူမကို တိတ်တခိုး သဘောကျနေကြတယ်၊ ကျောင်းသားတွေတင်မကဘူး၊ ဆရာတော်တော်များများကလည်း သူမကို တိတ်တခိုးကြိတ်ကြွေနေကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ကျောင်းပြင်ပက လူတွေတောင် သူမကို လာပြီး ပိုးပန်းကြတာ မကြာခဏပဲ။ ဒါက ဟဲချန်ချန်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ဘယ်လောက်ကြီးမားတယ်ဆိုတာကို ပြနေတယ်။ လူတော်တော်များများက ဟဲချန်ချန်ရဲ့ အတန်းကို တက်ချင်ကြတယ်။ တစ်ခါတစ်လေမှာ ကျောင်းသားတချို့က တခြားအတန်းတွေကို တမင်လစ်ပြီး သူမကို တစ်ချက်လောက် မြင်ချင်ရုံသက်သက်နဲ့ သူမရဲ့အတန်းကို လာတက်ကြတယ်။ ဒီအကြောင်းကိုတွေးရင်း လင်းထျန်းက လှည့်ပြီး သူ့နောက်ကို … Continue reading အခန်း (၃) : ဆရာမချောလေး ဟဲချန်ချန်